Saboterende delen

Wanneer jij in het verleden een pijnlijke situatie hebt meegemaakt, dan heb je mogelijk een muurtje in je onderbewustzijn gecreëerd om jezelf te beschermen tegen die pijn. Dit muurtje zorgde ervoor dat je bepaald gedrag liet zien wat voor jou goed was in die situatie. Mogelijk heb je ook emoties op dat moment weggestopt of heb je ze uitvergroot. Het is heel goed geweest dat het onderbewustzijn dat voor jou heeft gedaan op dat moment. Het hielp jou om met die situatie om te gaan.

Vaak is zo’n pijnlijke situatie van tijdelijke aard. De situatie gaat voorbij, maar die opgebouwde muur verdwijnt niet zomaar. Het zorgt ervoor dat je bepaald gecreëerd gedrag of emotie blijft herhalen in je leven:

  • Onzekerheid
  • Moeite met doorpakken
  • Depressieve gevoelens
  • Controle willen houden
  • Onrustig
  • Boosheid
  • Jezelf klein maken

De kans is groot dat er sprake is van een saboterend deel in jouw onderbewustzijn.

Zo kwam er een vrouw in mijn praktijk waar we tijdens het testen ook stuitten op een saboterend deel. Dat deel had te maken met dat ze steeds in beweging moest blijven. Ze kon geen rust vinden om even op de bank een boek te lezen. Ze moest altijd nog iets doen. Ook al wist ze rationeel wel, dat wat ze ‘moest’ doen niet zo belangrijk was, toch deed ze dat in plaats van dat ze rust nam. Door dat saboterende deel weg te halen, ervaart ze de drang niet meer om steeds bezig te blijven.

Juist ook in deze coronatijd worden dit soort muren zichtbaar. Bij zowel kinderen, jongeren als volwassenen. Het is een gevoel wat je niet goed thuis kunt brengen, maar wat er wel is.

Herken je dit bij jezelf? Dat je gedrag vertoont of gevoel hebt wat niet meer passend is bij de tegenwoordige situatie? Maak dan een afspraak met me, zodat we kunnen kijken wat er in jouw onderbewustzijn zit, wat niet meer functioneel is voor jou.

Mama, ik word gepest…

Gisteren kwam mijn zoon huilend thuis en vertelde mij dat hij op de weg terug naar huis door een jongen werd gepest. Deze jongen zei dingen tegen hem en mijn zoon wilde dat ik met hem meeging om met die jongen te praten. Hoewel ik als moeder de pijn diep voelde, deed ik dat niet. Ik kijk inmiddels anders tegen pesten aan sinds ik systemisch ben gaan kijken. De jongen was er ook niet meer, dus binnen hebben we even met elkaar geknuffeld en gepraat.

Vanochtend lagen we samen in bed. Ik vroeg hem of ik nog even terug mocht komen op wat er gisteren is gebeurd. Dat vond hij goed. Ik vertelde hem dat die jongen hem eigenlijk herinnert aan iets. Door het pesten en de opmerkingen zegt hij eigenlijk: let op, je bent nog niet helemaal jezelf, je voelt je nog onzeker, wees helemaal jezelf, vol zelfvertrouwen. Ik legde hem uit dat als ik gisteren wel naar die jongen had gezocht, dat het niet veel uit had gemaakt. Deze jongen zou er dan misschien mee stoppen, maar dan komen er andere kinderen die je hieraan herinneren. Mijn zoon herkende dat, want het gebeurt soms wel vaker op school.

Vaak wordt er gesproken over dat pesters de schuldigen zijn. Pesten is niet goed te praten, maar ik kijk niet naar wie er schuldig is. Niemand is schuldig. Ook mijn zoon niet. Het is niet zijn schuld dat hij wordt gepest. Ik vind dat woord helemaal niet passend. Het gaat erom dat anderen je wijzen op dingen in jezelf waar je nog iets van kunt leren. En deze jongen wilde mijn zoon aangeven dat hij nog sterker mag worden.

Wanneer je hier systemisch naar kijkt dan kun je zeggen dat mijn zoon nog niet helemaal zijn plek inneemt.

In een familiesysteem heeft iedereen een plek en hij heeft de plek van het kind. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom hij zijn plek niet goed kan innemen en de kans is groot dat het iets te maken heeft met mij of zijn vader of onze families. Misschien kunnen wij onze plek als ouder nog niet helemaal innemen, omdat we bijvoorbeeld ook nog issues onbewust aan het oplossen zijn voor onze ouders. Dit wordt in een opstelling mooi zichtbaar.

Ik heb mijn zoon geleerd dat wanneer iemand hem pest, hij in gedachten kan zeggen tegen die persoon: oja, jullie herinneren mij eraan dat ik sterker mag zijn, helemaal mezelf mag zijn. Door dit innerlijk te zeggen, verandert er meteen iets in de energie-uitwisseling tussen deze kinderen.

Mijn zoon heeft ’s ochtend best vaak last van een ochtendhumeur. Deze ochtend was hij opvallend vrolijk en ik voelde opluchting bij hem. Het voelt fijn als je zelf iets kunt doen aan een bepaalde situatie en dat je niet hoeft af te wachten of er weer zoiets gaat gebeuren. Zijn jongere zusje bleef hem maar knuffels geven en hij keek mij aan. Ik zei: ”zie je wat er gebeurt wanneer je je anders voelt? Blijer, lichter. Je zusje voelt dit en wil steeds bij jou zijn nu. ”

We hebben afgesproken dat hij mij vertelt wanneer andere kinderen weer opmerkingen maken en hij zou gaan kijken wat er gebeurt wanneer hij in zichzelf zegt: oja, jullie herinneren mij eraan dat ik sterker mag zijn, helemaal mezelf mag zijn.

Deze situatie heeft dus een boodschap, voor zowel mijn zoon als ons als ouders. Onze omgeving, zowel situaties als mensen, nodigt ons uit om te kijken welke boodschap er is voor ons.

Welke boodschap heeft de omgeving voor jou?

Communiceren met je baby tijdens de zwangerschap

Tijdens mijn twee zwangerschappen had ik graag willen communiceren met mijn kinderen. Dat lijkt me heel bijzonder. Helaas wist ik toen nog niet dat dit kon. Pas toen ik kennismaakte met NEI therapie wist ik dat dit mogelijk is. In mijn praktijk gebruik ik een lijst met allerlei zinnen die een kindje tegen jou als moeder zou willen zeggen. Hierdoor kan een kindje al in de zwangerschap communiceren met jou. We testen dit uit met de biotensor. Deze reageert op het onderbewustzijn van je kindje.

In mijn praktijk kwam een moeder die al twee kinderen heeft en nu zwanger is van een derde kindje. Tijdens een consult testten we uit dat het kindje wilde aangeven dat zij last had van onderzoeken. Samen met de moeder ging ik na welke onderzoeken er hadden plaatsgevonden. Het bleek te gaan om een onderzoek dat de moeder had ondergaan en naar aanleiding daarvan extra vitamine c was gaan slikken. De baby had veel last van de extra vitamine c.

Dit is de reactie van de moeder: ‘Ik vond het heel bijzonder dat het mogelijk is dat het zo kon worden getest. Over vitamine c wordt vaak geschreven dat een hoge inname geen kwaad kan. Nadat jij liet weten dat de baby er last van had ben ik mij er meer in gaan verdiepen en het schijnt dat wanneer je tijdens de zwangerschap teveel vitamine c neemt er na de bevalling een soort scheurbuik effect kan optreden doordat de inname dan veel minder is. Ik ben super blij dat je het hebt kunnen testen!’

Een andere moeder kwam naar mij toe omdat haar kindje in een stuit lag en ze wilde een draaipoging graag voorkomen. We hebben uitgetest wat het kindje dwarszat en dat bleek een situatie met de vader te zijn. Het kindje ging letterlijk dwarsliggen😊 Een draaipoging heeft er nooit plaatsgevonden, want de baby draaide!

Tijdens de zwangerschap is je kind al erg verbonden met jou als moeder, maar ook met de vader. Jouw kind kan jouw emoties voelen. De rechterhersenhelft is al goed ontwikkeld, dat is de kant van het gevoel, indrukken, creativiteit. De linkerhersenhelft is nog niet goed ontwikkeld. De linkerkant is de kant van het verstand, de logica. Jouw kindje voelt dus wel wat jij voelt, maar begrijpt het niet. Dit kan al vroeg in zwangerschap voor blokkades zorgen bij je kindje. Jouw kindje verwerkt dan niet goed de informatie in de linkerkant van de hersenen. Zo’n blokkade kan zorgen voor een lastigere bevalling of andere klachten wanneer het kindje is geboren. Met NEI kunnen we deze blokkades opsporen en opheffen.

Deze manier van preventief zorgen voor je kind vind ik prachtig en geef ik graag aan andere aankomende moeders!

Verslavingen, je komt er niet vanaf…

Je MOET…eten, sporten, gamen, roken, gokken, shoppen…
Je hebt geprobeerd te stoppen, misschien is het gelukt…voor even. Het kost zoveel energie en wilskracht om te stoppen. Voor even houd je dat misschien wel vol, maar daarna komt er altijd weer een moment waarop je je verslaving weer oppakt.

Je vraagt je af hoe het komt dat je verslaafd bent. Waarom doe je zoals je doet? Andere mensen hebben dit niet, waarom jij wel? Hoe zou je leven eruit zien als je deze verslaving niet meer had? Zou je je vrij voelen? Tijd overhouden voor dingen waar je wel echt blij van wordt?
Want van jouw verslaving word je niet blij. Althans niet langdurig. Heel even voel je je blij…als je iets gekocht hebt, die lekkere chocoladereep hebt gegeten, een spel wint bij het gamen, of de eerst minuten van het sporten. Daarna komt het besef dat je niet gelukkig ervan wordt, maar dat je het MOET doen. Je bent niet vrij om te kiezen, het MOET.

Aan veel verslavingen ligt een tekort aan basisbehoeften ten grondslag. Ieder mens heeft een aantal basisbehoeften nodig, bijvoorbeeld bevestiging, liefde, vertrouwen, waardering, acceptatie. Als je in jouw kinderjaren niet of te weinig deze basisbehoeften hebt gekregen van je ouders, dan ga je dit merken als je ouder wordt. Dit tekort voel je en dat voelt niet fijn. Je zoekt manieren om deze pijn op te heffen. Vaak zijn verslavingen uitingen van manieren om de basisbehoefte alsnog aan jezelf te geven.
Wanneer jij als kind te weinig liefde hebt gekregen, dan kan een reep chocolade heel troostend werken. Je geeft op dat moment liefde aan jezelf. Ook shoppen kan erg fijn voelen, iets moois voor jezelf kopen of (onbewust) denken dat je je wel gelukkig gaat voelen van iets nieuws wat je hebt gekocht. Maar altijd blijkt dat dit gevoel maar tijdelijk is, het ongelukkige gevoel gaat hiermee niet echt weg.

Met NEI therapie kun je onderzoeken wat de kern vormt van jouw verslaving. Heb je een tekort aan basisbehoeften ontvangen? Welke emoties spelen mee bij jouw verslaving? Door het integreren van emoties die gekoppeld zijn aan jouw verslaving, kun je jouw verslaving loslaten. Je kunt zo weer in staat zijn om een bepaalde basisbehoefte aan jezelf te geven op een gezonde manier.