Zelf blokkades oplossen

Emoties in je lichaam zijn richtingaanwijzers. Ze vertellen je waar jij nog geraakt wordt door bepaalde situaties of personen. Je voelt het in je lichaam; boosheid, irritatie, spanning, onrust, verdriet. Vaak hebben we de neiging om deze emoties weg te drukken. We zoeken afleiding door lekker druk bezig te zijn bijvoorbeeld en jezelf voor te houden dat dat ook echt nodig is. Die strijk moet echt nu gedaan worden, er moet echt worden schoongemaakt, je krijgt ineens trek in een sigaret of wil gaan eten, je moet toch echt even checken of er nog appjes zijn of wat er is geschreven op Social Media. Of je geeft de ander de schuld. Het ligt aan de ander, die persoon is niet goed, heeft vervelende eigenschappen. Het zijn allemaal afleidingsmanoeuvres om ervoor te zorgen dat je de pijn van de emotie niet voelt. Wat je doet is het wegdrukken van die emotie en daarmee geef je de emotie geen ruimte. Op een later moment komt het dan weer gewoon terug wanneer je opnieuw wordt getriggerd door een situatie of persoon en ervaar je het opnieuw. Er is een betere manier hoe je hiermee om kunt gaan.

Focus op de plek in je lichaam

Op het moment waarop je een emotie voelt, probeer dan een rustige plek te zoeken waar je niet gestoord wordt. Soms kan dat niet en kun je dit pas op een later moment doen. Dat is ook prima. Je stelt je dan die situatie opnieuw voor en vaak voel je dan hetzelfde gevoel opkomen in je lichaam. Je mag je ogen sluiten wanneer je dat fijn vindt, het kan helpen om de aandacht vast te houden. Je gaat met je aandacht naar de plek in je lichaam waar je iets voelt. Je blijft met je aandacht bij die plek. Je ego wil je aandacht ervan afhalen, omdat het ongemakkelijk voelt. Dat merk je doordat je aan andere dingen gaat denken. Blijf de aandacht houden bij die plek, net zolang totdat het gevoel verdwijnt. Doordat je het gevoel de ruimte geeft, kan het oplossen. Soms verspringt de plek ook. Dan lost het gevoel op bij de plek waar je eerst de aandacht had en dan voel je ineens een andere plek. Doe dan precies hetzelfde bij die andere plek. Net zolang totdat je lichaam neutraal voelt.

Wanneer je het lastig vindt om de aandacht vast te houden, dan mag je ook in jezelf dat gevoel gaan beschrijven: Voelt de plek warm/koud? Is het groot/klein? Heeft het een kleur? Heeft het een structuur? Dit helpt om je aandacht erbij te houden.

Wanneer je start met het oplossen van blokkades op deze manier, dan kost dit in het begin wat meer tijd. Maar hoe vaker je dit doet, hoe minder je wordt getriggerd door allerlei situaties en personen en hoe minder vaak je dus dit nog nodig hebt.

Kinderen en blokkades oplossen

Voor kinderen werkt dit ook goed. Mijn dochter was een keer zenuwachtig, omdat ze op school een boekbespreking had. Ik leerde haar dat ze haar ogen dicht kon doen en een zaklampje aan moest zetten. Met dat zaklampje bleef ze dan schijnen op die plek in haar lichaam (dit keer was het haar buik waar ze spanning voelde). Je kunt je kind helpen door vooraf te vragen waar het iets voelt in het lichaam. Dan kun je de opdracht geven om op die plek de zaklamp te schijnen.

Steeds neutraler

Zelf doe ik dit al een tijdje en ik merk dat ik steeds neutraler word. Ik heb niet zoveel triggers meer en dat gevoel is heel erg fijn, omdat ik op die manier steeds meer mijn eigen keuzes kan maken die ik in de kern echt wil. Beetje bij beetje word ik steeds meer mijzelf.

De buitenwereld als spiegel (1)

De buitenwereld weerspiegelt wat er in jou leeft.

Toen ik de betekenis van deze zin echt begon te begrijpen, veranderde mijn hele kijk op het leven. Dat noemen ze een paradigmaverschuiving. Je bekijkt dezelfde situatie ineens heel anders.

Verschillende brillen

Ieder mens heeft in het onderbewustzijn informatie opgeslagen. Deze informatie komt uit ervaringen tijdens vorige levens, de zwangerschap, ervaringen gedurende je leven en misschien wel op nog meer manieren. Ook overtuigingen die je bij je draagt, je opvoeding en de cultuur waarin je leeft vallen hieronder. Deze informatie zorgt ervoor dat je bepaalde filters hebt, waardoor je naar de wereld kijkt. Je kunt het vergelijken met verschillende brillen. Afhankelijk van de situatie zet je de ene bril op of een andere en ziet door die bril de buitenwereld. Daarom kunnen twee verschillende mensen naar dezelfde situatie kijken en iets anders zien. Je kent vast wel dit soort plaatjes:

Afhankelijk van welke bril je op zet (de focus op wit of zwart), zie je ofwel de twee gezichten ofwel de vaas.

We hebben de neiging om wat wij zelf zien, te bestempelen als DE waarheid. We realiseren ons niet dat we altijd door een bepaalde bril kijken en dus nooit objectief naar iets kijken. Wanneer jij iets ziet of ervaart in de buitenwereld, dan is het zinvol om je eens af te vragen door welke bril je kijkt. Die bril zegt meer over jou, dan wat er daadwerkelijk gebeurt in die buitenwereld.

Een voorbeeld van de buitenwereld als spiegel

Een voorbeeld: jij hebt moeite met een collega omdat deze collega er in jouw ogen steeds de kantjes vanaf loopt. Je vindt dat oncollegiaal. We hebben de neiging om dan de collega als negatief te bestempelen, daar ligt het probleem. Maar nu gaan we anders kijken. Door welke bril kijk je waardoor je juist dit gedrag bij die collega ziet? De kans is groot dat je zelf een sterk verantwoordelijkheidsgevoel hebt, dat je collegiaal bent, dat je veel voor anderen over hebt. De kans is ook erg groot dat je hierin wel eens doorslaat en dat dit ten kostte gaat van jezelf. Dat je teveel doet voor een ander en daardoor jezelf vergeet bijvoorbeeld. De vraag is: waarom doe je zo? Wat levert dit gedrag je op? Wellicht gaat het om goedkeuring van de ander, dat je gezien wordt door de ander. In jou zit misschien onzekerheid en dat je dit pleasegedrag laat zien om zo erkenning te krijgen van de ander. Dat mensen tegen je zeggen dat het zo aardig is dat je veel voor een ander doet. Dat levert je een goed gevoel op. Maar is dit ook echt goed voor jou? De kans is groot dat het jou ook veel kost.

Jouw trigger

Door voor jezelf af te pellen wat er speelt en waarom je dus die bril op hebt gezet, kun je inzicht krijgen in welke stukken jij wordt getriggerd door de buitenwereld. De buitenwereld laat jou alleen maar zien wat er nog speelt in jou. Je kunt dat zien als blauwe plekken. Die collega uit bovenstaand voorbeeld, drukt door haar gedrag op die blauwe plekken. En die voel jij, je wordt boos, voelt je geïrriteerd. In plaats van de collega dan als negatief te zien, kun je ook kijken op welke blauwe plekken wordt gedrukt. Want als je beslist om uiteindelijk een andere baan te zoeken, dan wordt er later door iemand anders op die blauwe plekken gedrukt en los je dus uiteindelijk niets op.

Vaak levert gedrag van andere mensen een vervelend gevoel op in je lichaam. Het gaat dan wringen. Je kunt boosheid voelen, geïrriteerdheid, spanning, verdriet. Allemaal emoties die voelbaar zijn in je lichaam. Je lichaam wijst je precies waar je blauwe plekken zitten. Emoties zijn je richtingaanwijzers. Je kunt zelf thuis aan de slag om deze blauwe plekken te helen. Het zijn namelijk blokkades in jou. Lees meer over het oplossen van blokkades. Je kunt hiervoor ook een NEI sessie doen.

Helen van blauwe plekken

Wanneer je de blauwe plekken bij jezelf heelt, dan zul je merken dat het, in jouw ogen, oncollegiale gedrag van de collega in het voorbeeld, je niet of veel minder opvalt en je hebt er geen of veel minder last van. Je wordt als het ware steeds neutraler, omdat de trigger eruit is. De collega vergrootte alleen uit wat jijzelf nog hebt op te lossen. Dus eigenlijk zou je zelf ‘oncollegialer’ mogen zijn en dus meer kiezen voor jezelf. 

Buiten dat je een bepaalde bril draagt, speelt er nog een ander principe mee in wat jij weerspiegelt krijgt in de buitenwereld. Energie speelt daarin een belangrijke rol. Wat jij uitzendt krijg je namelijk terug. Lees hier meer over in deel 2 over het uitzenden van energie en welk effect dat heeft op jou (dit deel is later beschikbaar).

Saboterende delen

Wanneer jij in het verleden een pijnlijke situatie hebt meegemaakt, dan heb je mogelijk een muurtje in je onderbewustzijn gecreëerd om jezelf te beschermen tegen die pijn. Dit muurtje zorgde ervoor dat je bepaald gedrag liet zien wat voor jou goed was in die situatie. Mogelijk heb je ook emoties op dat moment weggestopt of heb je ze uitvergroot. Het is heel goed geweest dat het onderbewustzijn dat voor jou heeft gedaan op dat moment. Het hielp jou om met die situatie om te gaan.

Vaak is zo’n pijnlijke situatie van tijdelijke aard. De situatie gaat voorbij, maar die opgebouwde muur verdwijnt niet zomaar. Het zorgt ervoor dat je bepaald gecreëerd gedrag of emotie blijft herhalen in je leven:

  • Onzekerheid
  • Moeite met doorpakken
  • Depressieve gevoelens
  • Controle willen houden
  • Onrustig
  • Boosheid
  • Jezelf klein maken

De kans is groot dat er sprake is van een saboterend deel in jouw onderbewustzijn.

Zo kwam er een vrouw in mijn praktijk waar we tijdens het testen ook stuitten op een saboterend deel. Dat deel had te maken met dat ze steeds in beweging moest blijven. Ze kon geen rust vinden om even op de bank een boek te lezen. Ze moest altijd nog iets doen. Ook al wist ze rationeel wel, dat wat ze ‘moest’ doen niet zo belangrijk was, toch deed ze dat in plaats van dat ze rust nam. Door dat saboterende deel weg te halen, ervaart ze de drang niet meer om steeds bezig te blijven.

Juist ook in deze coronatijd worden dit soort muren zichtbaar. Bij zowel kinderen, jongeren als volwassenen. Het is een gevoel wat je niet goed thuis kunt brengen, maar wat er wel is.

Herken je dit bij jezelf? Dat je gedrag vertoont of gevoel hebt wat niet meer passend is bij de tegenwoordige situatie? Maak dan een afspraak met me, zodat we kunnen kijken wat er in jouw onderbewustzijn zit, wat niet meer functioneel is voor jou.

Mama, ik word gepest…

Gisteren kwam mijn zoon huilend thuis en vertelde mij dat hij op de weg terug naar huis door een jongen werd gepest. Deze jongen zei dingen tegen hem en mijn zoon wilde dat ik met hem meeging om met die jongen te praten. Hoewel ik als moeder de pijn diep voelde, deed ik dat niet. Ik kijk inmiddels anders tegen pesten aan sinds ik systemisch ben gaan kijken. De jongen was er ook niet meer, dus binnen hebben we even met elkaar geknuffeld en gepraat.

Vanochtend lagen we samen in bed. Ik vroeg hem of ik nog even terug mocht komen op wat er gisteren is gebeurd. Dat vond hij goed. Ik vertelde hem dat die jongen hem eigenlijk herinnert aan iets. Door het pesten en de opmerkingen zegt hij eigenlijk: let op, je bent nog niet helemaal jezelf, je voelt je nog onzeker, wees helemaal jezelf, vol zelfvertrouwen. Ik legde hem uit dat als ik gisteren wel naar die jongen had gezocht, dat het niet veel uit had gemaakt. Deze jongen zou er dan misschien mee stoppen, maar dan komen er andere kinderen die je hieraan herinneren. Mijn zoon herkende dat, want het gebeurt soms wel vaker op school.

Vaak wordt er gesproken over dat pesters de schuldigen zijn. Pesten is niet goed te praten, maar ik kijk niet naar wie er schuldig is. Niemand is schuldig. Ook mijn zoon niet. Het is niet zijn schuld dat hij wordt gepest. Ik vind dat woord helemaal niet passend. Het gaat erom dat anderen je wijzen op dingen in jezelf waar je nog iets van kunt leren. En deze jongen wilde mijn zoon aangeven dat hij nog sterker mag worden.

Wanneer je hier systemisch naar kijkt dan kun je zeggen dat mijn zoon nog niet helemaal zijn plek inneemt.

In een familiesysteem heeft iedereen een plek en hij heeft de plek van het kind. Er kunnen allerlei redenen zijn waarom hij zijn plek niet goed kan innemen en de kans is groot dat het iets te maken heeft met mij of zijn vader of onze families. Misschien kunnen wij onze plek als ouder nog niet helemaal innemen, omdat we bijvoorbeeld ook nog issues onbewust aan het oplossen zijn voor onze ouders. Dit wordt in een opstelling mooi zichtbaar.

Ik heb mijn zoon geleerd dat wanneer iemand hem pest, hij in gedachten kan zeggen tegen die persoon: oja, jullie herinneren mij eraan dat ik sterker mag zijn, helemaal mezelf mag zijn. Door dit innerlijk te zeggen, verandert er meteen iets in de energie-uitwisseling tussen deze kinderen.

Mijn zoon heeft ’s ochtend best vaak last van een ochtendhumeur. Deze ochtend was hij opvallend vrolijk en ik voelde opluchting bij hem. Het voelt fijn als je zelf iets kunt doen aan een bepaalde situatie en dat je niet hoeft af te wachten of er weer zoiets gaat gebeuren. Zijn jongere zusje bleef hem maar knuffels geven en hij keek mij aan. Ik zei: ”zie je wat er gebeurt wanneer je je anders voelt? Blijer, lichter. Je zusje voelt dit en wil steeds bij jou zijn nu. ”

We hebben afgesproken dat hij mij vertelt wanneer andere kinderen weer opmerkingen maken en hij zou gaan kijken wat er gebeurt wanneer hij in zichzelf zegt: oja, jullie herinneren mij eraan dat ik sterker mag zijn, helemaal mezelf mag zijn.

Deze situatie heeft dus een boodschap, voor zowel mijn zoon als ons als ouders. Onze omgeving, zowel situaties als mensen, nodigt ons uit om te kijken welke boodschap er is voor ons.

Welke boodschap heeft de omgeving voor jou?

Communiceren met je baby tijdens de zwangerschap

Tijdens mijn twee zwangerschappen had ik graag willen communiceren met mijn kinderen. Dat lijkt me heel bijzonder. Helaas wist ik toen nog niet dat dit kon. Pas toen ik kennismaakte met NEI therapie wist ik dat dit mogelijk is. In mijn praktijk gebruik ik een lijst met allerlei zinnen die een kindje tegen jou als moeder zou willen zeggen. Hierdoor kan een kindje al in de zwangerschap communiceren met jou. We testen dit uit met de biotensor. Deze reageert op het onderbewustzijn van je kindje.

In mijn praktijk kwam een moeder die al twee kinderen heeft en nu zwanger is van een derde kindje. Tijdens een consult testten we uit dat het kindje wilde aangeven dat zij last had van onderzoeken. Samen met de moeder ging ik na welke onderzoeken er hadden plaatsgevonden. Het bleek te gaan om een onderzoek dat de moeder had ondergaan en naar aanleiding daarvan extra vitamine c was gaan slikken. De baby had veel last van de extra vitamine c.

Dit is de reactie van de moeder: ‘Ik vond het heel bijzonder dat het mogelijk is dat het zo kon worden getest. Over vitamine c wordt vaak geschreven dat een hoge inname geen kwaad kan. Nadat jij liet weten dat de baby er last van had ben ik mij er meer in gaan verdiepen en het schijnt dat wanneer je tijdens de zwangerschap teveel vitamine c neemt er na de bevalling een soort scheurbuik effect kan optreden doordat de inname dan veel minder is. Ik ben super blij dat je het hebt kunnen testen!’

Een andere moeder kwam naar mij toe omdat haar kindje in een stuit lag en ze wilde een draaipoging graag voorkomen. We hebben uitgetest wat het kindje dwarszat en dat bleek een situatie met de vader te zijn. Het kindje ging letterlijk dwarsliggen😊 Een draaipoging heeft er nooit plaatsgevonden, want de baby draaide!

Tijdens de zwangerschap is je kind al erg verbonden met jou als moeder, maar ook met de vader. Jouw kind kan jouw emoties voelen. De rechterhersenhelft is al goed ontwikkeld, dat is de kant van het gevoel, indrukken, creativiteit. De linkerhersenhelft is nog niet goed ontwikkeld. De linkerkant is de kant van het verstand, de logica. Jouw kindje voelt dus wel wat jij voelt, maar begrijpt het niet. Dit kan al vroeg in zwangerschap voor blokkades zorgen bij je kindje. Jouw kindje verwerkt dan niet goed de informatie in de linkerkant van de hersenen. Zo’n blokkade kan zorgen voor een lastigere bevalling of andere klachten wanneer het kindje is geboren. Met NEI kunnen we deze blokkades opsporen en opheffen.

Deze manier van preventief zorgen voor je kind vind ik prachtig en geef ik graag aan andere aankomende moeders!

Verslavingen, je komt er niet vanaf…

Je MOET…eten, sporten, gamen, roken, gokken, shoppen…
Je hebt geprobeerd te stoppen, misschien is het gelukt…voor even. Het kost zoveel energie en wilskracht om te stoppen. Voor even houd je dat misschien wel vol, maar daarna komt er altijd weer een moment waarop je je verslaving weer oppakt.

Je vraagt je af hoe het komt dat je verslaafd bent. Waarom doe je zoals je doet? Andere mensen hebben dit niet, waarom jij wel? Hoe zou je leven eruit zien als je deze verslaving niet meer had? Zou je je vrij voelen? Tijd overhouden voor dingen waar je wel echt blij van wordt?
Want van jouw verslaving word je niet blij. Althans niet langdurig. Heel even voel je je blij…als je iets gekocht hebt, die lekkere chocoladereep hebt gegeten, een spel wint bij het gamen, of de eerst minuten van het sporten. Daarna komt het besef dat je niet gelukkig ervan wordt, maar dat je het MOET doen. Je bent niet vrij om te kiezen, het MOET.

Aan veel verslavingen ligt een tekort aan basisbehoeften ten grondslag. Ieder mens heeft een aantal basisbehoeften nodig, bijvoorbeeld bevestiging, liefde, vertrouwen, waardering, acceptatie. Als je in jouw kinderjaren niet of te weinig deze basisbehoeften hebt gekregen van je ouders, dan ga je dit merken als je ouder wordt. Dit tekort voel je en dat voelt niet fijn. Je zoekt manieren om deze pijn op te heffen. Vaak zijn verslavingen uitingen van manieren om de basisbehoefte alsnog aan jezelf te geven.
Wanneer jij als kind te weinig liefde hebt gekregen, dan kan een reep chocolade heel troostend werken. Je geeft op dat moment liefde aan jezelf. Ook shoppen kan erg fijn voelen, iets moois voor jezelf kopen of (onbewust) denken dat je je wel gelukkig gaat voelen van iets nieuws wat je hebt gekocht. Maar altijd blijkt dat dit gevoel maar tijdelijk is, het ongelukkige gevoel gaat hiermee niet echt weg.

Met NEI therapie kun je onderzoeken wat de kern vormt van jouw verslaving. Heb je een tekort aan basisbehoeften ontvangen? Welke emoties spelen mee bij jouw verslaving? Door het integreren van emoties die gekoppeld zijn aan jouw verslaving, kun je jouw verslaving loslaten. Je kunt zo weer in staat zijn om een bepaalde basisbehoefte aan jezelf te geven op een gezonde manier.